Her ay 40 hemşire ayrılıyor: Sağlık sistemi alarm veriyor

Kuzey Makedonya’da her ay yaklaşık 40 hemşire kamu sağlık sisteminden ayrılıyor. Düşük ücretler ve kötü çalışma koşulları göçü hızlandırıyor.

Kuzey Makedonya’da hemşire, sağlık teknisyeni, ebe ve diş hekimi asistanı açığı giderek büyüyor. Her ay yaklaşık 40 hemşirenin kamu sağlık sisteminden ayrıldığı belirtilirken, düşük ücretler, yetersiz çalışma koşulları ve işe alımlarda liyakat ilkesinin gözetilmediğine yönelik eleştiriler sorunun başlıca nedenleri arasında gösteriliyor. Kuzey Makedonya, sağlık sektöründeki personel eksikliği nedeniyle ciddi sorunlarla karşı karşıya. Ülkedeki temel sorun, sağlık çalışanı yetiştirilmesindeki yetersizlikten ziyade, eğitimini tamamlayan çok sayıda kişinin daha iyi bir gelecek arayışıyla yurt dışına gitmesi olarak değerlendiriliyor. Jurnal gazetesinde yayımlanan habere göre, sağlık çalışanlarının ülkeden ayrılmasında yalnızca ekonomik nedenler etkili olmuyor. Mesleki katkılarının yeterince takdir edilmemesi, istihdam sürecindeki engeller ve işe alımlarda siyasi bağlantıların belirleyici olduğu yönündeki eleştiriler de göçü hızlandırıyor. Her ay yaklaşık 40 hemşire ayrılıyor Kuzey Makedonya’da her ay yaklaşık 40 hemşirenin kamu sağlık sisteminden ayrıldığı belirtiliyor. Bazı hemşireler daha yüksek ücret ve daha iyi çalışma koşulları nedeniyle Avrupa ülkelerine giderken, bazıları özel sağlık kuruluşlarına geçiyor. Bir bölümü ise mesleği tamamen bırakıyor. Personel eksikliği özellikle yoğun bakım ünitelerinde, ameliyathanelerde ve hastane servislerinde hissediliyor. Hemşire sayısının azalması, görevde kalan sağlık çalışanlarının iş yükünü artırırken hastanelerin hizmet kapasitesini de olumsuz etkiliyor. Haberde yer alan verilere göre, ülkede yaklaşık 9 bin 200 hemşire bulunuyor. Sağlık kuruluşlarının normal işleyişini sürdürebilmesi için bu sayının yaklaşık iki katına ihtiyaç duyulduğu ifade ediliyor. Hemşirelerin ortalama maaşlarının genel ortalama ücretin altında kalması ve artan yaşam maliyetleri de mesleğin cazibesini azaltan etkenler arasında gösteriliyor. Almanya, İsviçre ve Hırvatistan, daha yüksek ücretler ve daha iyi çalışma koşulları nedeniyle sağlık çalışanlarının yöneldiği ülkeler arasında yer alıyor. İşe alımlarda liyakat çağrısı Sağlık sektöründeki personel açığının giderilmesi için yalnızca işe alım ilanlarının yayımlanmasının yeterli olmadığı belirtiliyor. İstihdam için gerekli bütçenin ayrılması, ihtiyaç duyulan personel sayısının belirlenmesi ve işe alımların takvime bağlanması gerektiği vurgulanıyor. Haberde, eğitimlerini tamamlayan ve yıllarca gönüllü çalışan bazı sağlık personelinin işe alım süreçlerinde göz ardı edildiği, bunun yerine siyasi bağlantıları olan kişilere öncelik verildiği yönündeki eleştirilere de yer veriliyor. Bu durumun genç sağlık çalışanlarında hayal kırıklığı yarattığı ve yurt dışına göç kararlarını etkilediği belirtiliyor. Hemşirelik mesleği için özel yasa önerisi Hemşirelerin ülkede tutulması ve sağlık sistemindeki açığın azaltılması amacıyla hemşirelik mesleğini düzenleyen özel bir yasanın çıkarılması öneriliyor. Böyle bir düzenlemenin eğitim, görev ve sorumluluklar, mesleki statü ve uzmanlık alanlarını kapsaması gerektiği ifade ediliyor. Özellikle yoğun bakım ve anestezi alanlarında uzmanlaşan hemşirelerin niteliklerinin tanınması ve mesleki yeterliliklerinin karşılığının verilmesi isteniyor. Ayrıca geçici sözleşmelerle çalışan personelin istihdam güvencesinin artırılması, gerekli koşulları karşılayan çalışanların belirsiz süreli sözleşmelerle istihdam edilmesi ve yeni işe alım kontenjanlarının artırılması öneriliyor. Üsküp, Kalkandelen ve İştip’teki tıp fakülteleriyle iş birliğinin güçlendirilmesi de yeni sağlık çalışanlarının yetiştirilmesi ve ülkede kalmalarının teşvik edilmesi açısından önem taşıyor. Hastanelerde çalışma koşulları iyileştirilmeli Sağlık çalışanları için daha iyi donanıma sahip hastanelerin oluşturulması, güvenli çalışma ortamlarının sağlanması ve mesleki gelişim olanaklarının artırılması da çözüm önerileri arasında bulunuyor. Haberde, hemşirelerin zaman zaman birden fazla çalışanın işini üstlenmek zorunda kaldığına dikkat çekilerek, hastanelerdeki personel planlamasının gerçek ihtiyaçlara göre yapılması gerektiği vurgulanıyor. Hastane yönetimlerinde siyasetin etkisinin azaltılması ve kariyer ilerlemesinin siyasi aidiyete değil; mesleki yeterlilik, deneyim ve eğitimlere dayanması gerektiği de dile getiriliyor. Gerekli yapısal reformların hayata geçirilmemesi durumunda kamu hastanelerindeki personel açığının daha da büyüyebileceği ve sağlık hizmetlerinin sürdürülebilirliğinin tehlikeye girebileceği belirtiliyor.