Prespa'da elma hasadı başladı: Üreticiler maliyetler ve düşük alım fiyatlarıyla mücadele ediyor

Yüksek iş gücü maliyetlerinin yanı sıra meyve üreticileri bu yıl önemli ölçüde azalan verimle de karşı karşıya. Tahminlerine göre elma üretimi, başlıca ilkbahar sonu donları nedeniyle geçen yıla kıyasla yaklaşık yüzde 50 azaldı.

Prespa'da elma hasadı başladı, ancak meyve üreticileri bu yıl da üretimin kârlılığını ciddi şekilde sorgulatan bir dizi sorunla karşı karşıya. Düşük alım fiyatları, iş gücü eksikliği ve hasat, koruma preparatları ile gübre masraflarındaki artış, üreticilerin karşılaştığı başlıca zorluklar arasında yer alıyor. Olumsuz ekonomik hesaplama nedeniyle bazı üreticiler, satıştan elde edecekleri gelirin toplama ve nakliye masraflarını bile karşılamaması nedeniyle ürünü bahçelerde bırakmak zorunda kalıyor. Özellikle sanayi elmasının durumu son derece olumsuz; alım fiyatı kilogram başına yalnızca 4 denar. Düşük fiyat ve zayıf talep nedeniyle üreticiler, işçi tutmanın, hasadı organize etmenin ve ürünü alım noktalarına taşımanın kendilerine kâr getirmediğini söylüyor. Böylece, yıl boyunca harcanan emek ve paraya rağmen elmaların bir kısmı çürümeye terk ediliyor. İş gücü eksikliği ve yurt dışından işçi Bir diğer sorun ise yıldan yıla daha belirgin hale gelen elma toplayıcısı eksikliği. Ülkede iş gücü zor bulunuyor ve çalışmaya hazır olanlar daha yüksek günlük ücret talep ediyor. Bu nedenle meyve üreticileri giderek daha sık yurt dışından, özellikle Arnavutluk'tan mevsimlik işçi getiriyor. Üreticilere göre, komşu ülkeden gelen toplayıcılar bu yıl günlük ücreti artırdı; önceki 10 saat yerine günde 8 saat çalışıp 2.500 denar alıyorlar. Bu, üreticiler için önemli bir masraf; ancak hasadın zamanında organize edilmesi gerekiyor ve büyük arazilerde tüm ürünün yalnızca aile yardımıyla toplanması mümkün değil. Ayrıca bazı durumlarda meyve üreticilerinin mevsimlik işçiler için barınma ve yemek sağlaması da gerekiyor; bu da toplam maliyetleri daha da artırıyor. Üreticiler: Fiyatlar maliyetleri karşılamıyor Özel mülk sahibi Vladimir Labaçevski, "Veçer" gazetesine yaptığı açıklamada, sunulan alım fiyatlarından memnun olmadıklarını belirterek şunları söyledi: "Ajdered cinsi için kilogram başına 18-20 denar, kırmızı ve altın delişes, granny smith ve diğer cinsler için 25 denar, sanayi elması için ise yalnızca dört denar teklif ediliyor. Bu fiyatlar ilaçlama preparatları, gübreler, iş gücü ve üretim için gereken diğer her şeyin maliyetlerini karşılamıyor; üstelik bu maliyetler geçen yıla göre önemli ölçüde arttı. Sanayi elmasında düşük talep ve düşük alım fiyatı nedeniyle sorun yaşıyoruz. Bu kadar düşük bir fiyat için işçi tutup alım noktalarına nakliye ödemek kârlı olmadığından kimse toplamak istemiyor." Labaçevski, toplayıcı bulmadaki zorluklar nedeniyle ilgilenenlere kendi bahçesinden gelip elma toplama imkanı sunduğunu belirtti. Küçük arazilere sahip olanların elmalarını akraba ve arkadaşlarının yardımıyla kendilerinin topladığını, ancak daha fazla hektara sahip olanların mutlaka toplayıcı tutması gerektiğini ekledi. Labaçevski'ye göre Prespa'da hasat için Arnavutluk'tan gelen işçilerin yanı sıra diğer şehirlerden, çoğunlukla emekliler de geliyor. Üretim yüzde 50 azaldı Yüksek iş gücü maliyetlerinin yanı sıra meyve üreticileri bu yıl önemli ölçüde azalan verimle de karşı karşıya. Tahminlerine göre elma üretimi, başlıca ilkbahar sonu donları nedeniyle geçen yıla kıyasla yaklaşık yüzde 50 azaldı. Düşük sıcaklıklar meyvelerde hasara yol açtı; ürünün bir kısmında halkalar oluştu ve ağsı bir yapı görüldü. Elmaların önemli bir kısmı taze tüketim yerine sanayi işlemeye gidecek. Azalan ürüne rağmen üreticiler, elmaların büyük bir kısmının kalitesinin iyi olduğunu ve bunun alım fiyatları belirlenirken dikkate alınmasını beklediklerini belirtiyor. Ancak söylediklerine göre, alım koşulları üretim maliyetlerini karşılamaya ve uygun bir kazanç sağlamaya imkan vermiyorsa iyi kalite tek başına yeterli değil. Ulusal Tarım Ağı'ndan Kirçe Karapalevski de meyve üreticilerinin yaşadığı zorlukları doğrulayarak meyve hasadı için işçi eksikliğinin uzun yıllardır süregelen bir sorun olduğunu belirtti. Karapalevski, "Ülkede meyve toplamak için işçi bulmak zor. Pirlepe ve Manastır'dan bazı toplayıcılar geliyor, ancak sayıları az. Günlük ücretler her yıl artıyor, ancak insanlar ödemek zorunda çünkü elmaları kendileri toplayamıyor. Bu nedenle son birkaç yıldır hasat için dışarıdan, en çok Arnavutluk'tan işçi getiriliyor. Bazı işverenler anlaşmaya bağlı olarak iki-üç öğün yemek ve barınma da sağlıyor. Bu yıl ürün geçen yıla göre yüzde 50 az; ayrıca dondan kaynaklanan hasar, yani elmalarda halkalar ve ağsı yapı var. Bu nedenle elmaların büyük bir kısmı sanayiye gidecek" dedi. Hasat yaklaşık 30 gün sürüyor Elma hasadı ortalama 30 gün sürüyor ve bu süre içinde üreticilerin ürünü zamanında toplamak için yeterli işçi sağlaması gerekiyor. Toplayıcı bulamazlarsa elmaların önemli bir kısmının bahçelerde kalıp bozulma riski bulunuyor. Azalan verim, düşük alım fiyatları ve giderek pahalanan iş gücüyle meyve üreticileri bir kez daha belirsiz bir sezonla karşı karşıya. Üretilen meyveden beklenen gelir yerine bazıları ürünü toplamanın kendilerine kâr getirip getirmeyeceğini hesaplamak zorunda kalıyor. Üreticiler için bu durum, meyveciliğin ekonomik sürdürülebilirliği ve özellikle sanayi elması için daha uygun alım koşullarına duyulan ihtiyaç konusunda ciddi bir soru ortaya çıkarıyor.